مریم رجوی: قتلعامشدگان تابستان ۶۷، وجدان ناآرام جامعهٔ ایران
در کوران اعدامهای بیوقفهٔ زندانیان سیاسی که به دستور پسر سفاک خامنهای صورت میگیرد و در سیوهشتمین سالگرد قتلعام سیهزار زندانی مجاهد و مبارز، به یکایک آن شهیدان درود میفرستیم. آنها وجدان ناآرام جامعهٔ ایراناند، روح قیامهای خاموشنشدنیاند و عصیان جاری در رگهای نسلهای پیاپی جوانان ایران که برای آزادی بهپا میخیزند.
آخوندها بیهوده فهرست نامهایشان را پنهان کردهاند؛ بیهوده مزارهای جمعیشان را مخفی یا تخریب کردهاند. آنها زندهترین و حاضرترین جانها در مقاومت تاریخی مردم ایران برای سرنگونی استبداد دینیاند.
در آن بیداد خون و جنون، چه بسیار قهرمانانی که در راهروهای سالن اعدام، واپسین کلامشان درود و سلام بر مجاهدین و مسعود رجوی بود.
و در زندان اوین، زنان مجاهد در آستانهٔ سربهدار شدن، سرود «مرگ ظالمان» را میخواندند.
آنها هرگز از یاد نخواهند رفت. به قول زندهیاد سیمین بهبهانی: «هر اختری، از آنان هر شب خبر خواهد داد.»
دیوانه آتش افروخت
وان خیل زندانی سوخت
خاکستر از آنان کو؟ تا سوی ما آرد باد
سنگی نه و گوری نه، اوراق مسطوری نه
نام و نشان از آنان، دیگر که دارد در یاد؟
نه، نه که آنان پاکند، روشنگر افلاکند
هر اختری از آنان، هر شب خبر خواهد داد
اخترانی همچون فرمانده وحید بنیعامریان و سایر مجاهدانی که در ماههای اخیر سربهدار شدند، راه آنها را میروند.
بذرهای خونین ۶۷
بذرهای خونینی که مجاهدان سربهدار سال ۶۷ در سراسر ایران کاشتهاند، در قیامهای پیدرپی سبز میشوند. با آن فداکاری بیدریغ، چنان بنیادهایی در جامعه و تاریخ ایران پی افکندهاند که:
• رژیم را دچار بیثباتی مزمن کردهاند؛ بهطوریکه هرگز نمیتواند از خطر سرنگونی فرار کند.
• فضای فریبکاری باندهای اصلاحطلب را مسدود کرده و جایی برای بازگشت سلطنت مدفون و هر نوع دیکتاتوری باقی نگذاشتهاند.
• جامعه و تاریخ ایران هیچگاه آمران، طراحان و جلادان این کشتار بزرگ و همهٔ کسانی را که در تدارک، توجیه یا پردهپوشی آن نقش داشتند، از یاد نخواهند برد؛ از سران رژیم تا اعضای هیئتهای مرگ، مقامات وقت وزارت بدنام اطلاعات، آخوندها و مراجع جیرهخوار خامنهای و اصلاحطلبان و سیاستمدارانی که کارزار پنهانسازی جنایت را پیش بردند یا با رذالت تمام به مقصرشماری خود مجاهدین روی آوردند.
در سال ۲۰۲۴، گزارش جامع آقای جاوید رحمان، گزارشگر وقت ملل متحد در مورد حقوق بشر ایران، بهروشنی اعلام میکند: «مقامات عالیرتبهٔ دولتی در برنامهریزی، دستور دادن و ارتکاب جنایت علیه بشریت و نسلکشی علیه اتباع کشور خود توطئه کردند و فعالانه درگیر شدند. با وجود در دسترس بودن شواهد قریببهاتفاق ـ تا به امروز ـ کسانی که مسئولیت کیفری این نقض فاحش و جدیترین نقض حقوق بشر و جنایات تحت قوانین بینالمللی را بر عهده دارند، همچنان در قدرتاند.»
دادخواهی قتلعامشدگان
دادخواهی قتلعامشدگان از اولین هفتههای پس از شروع کشتار، با تلگرامهای مسعود، رهبر مقاومت، به دبیرکل ملل متحد و افشای حکم ضدبشری خمینی برای کشتار مجاهدین آغاز شد. وی از ۱۲ مرداد ۶۷ تا اسفند همان سال، ۱۰ تلگرام خطاب به دبیرکل سازمان ملل فرستاد و با افشای این جنایت بزرگ، از ملل متحد برای اقدام عاجل استمداد کرد. وی در سوم شهریور اولین حکم خمینی را افشا کرد. سپس در آذرماه، دومین حکم او برای قتلعام را فاش ساخت.
از آن زمان، مقاومت ایران علاوه بر صدها گزارش و افشاگری، تاکنون با انتشار ۲۴ جلد کتاب درباره این قتلعام، مدارک دقیق و معتبری پیرامون آن ارائه کرده تا شواهد جنایات علیه بشریت مستند و حفظ شود. فهرست نامهای بیش از ۵ هزار مجاهد قتلعامشده یکی از این کتابهاست.
این دادخواهی که همچنان ادامه دارد، بخشی از جنبش مردم ایران برای سرنگونی رژیم و پیروزی انقلاب دموکراتیک است.
جنایت علیه بشریت
تحت تأثیر همین تلاشها، گزارشگر ویژهٔ ملل متحد در گزارش سال ۲۰۲۴ خود این کشتار را «جنایت علیه بشریت» و «نسلکشی» توصیف کرد.
سال گذشته، کشورهای عضو سازمان ملل برای اولین بار بهطور رسمی اعدامهای فراقضایی و خودسرانهٔ سال ۱۳۶۷ را در قطعنامهٔ سالانهٔ مجمع عمومی دربارهٔ ایران به رسمیت شناختند. این یک نقطهٔ عطف مهم برای برقراری عدالت برای قربانیان قتلعام سال ۱۳۶۷ است.
جامعهٔ جهانی نباید به گزارش گزارشگر ویژهٔ ملل متحد دربارهٔ قتلعام و به آنچه در قطعنامهٔ سال گذشتهٔ مجمع عمومی در این خصوص آمده است، بیتفاوت بماند. دولتهای غرب باید به صدای پارلمانهای کشورهای خود، از جمله قطعنامههای اکثریت کنگرهٔ آمریکا و بیانیههای متعدد پارلمانهای کشورهای مختلف در این زمینه، گوش فرا دهند.
قتلعام و نقض سیستماتیک و ادامهدار حقوق بشر در ایران، آن روی سکهٔ تهدیدات رژیم علیه صلح جهانی است. تجربه سالهای طولانی نشان داده است که سکوت در برابر جنایاتی مثل قتلعام، این رژیم وحشی را گستاختر میکند.
رژیم اعدام و قتلعام پایههای خود را در دریایی از خون بنا کرده است. دقیقاً به همین دلیل دوام نخواهد آورد.
سند اعتراف خمینی به شکست
خمینی ضدبشر در حکم خود در سال ۶۷ نوشت: «کسانی که بر سر موضع مجاهدت خود پافشاری کرده و میکنند، محارب و محکوم به اعدام میباشند.» این حکم، سند اعتراف خمینی به شکست او و جلادانش در برابر نسلی است که تا آخر بر موضع خود ایستادگی کرد. مجاهدان زندانی، هزار هزار، بر سر دار رفتند؛ اما نسل سرموضع، سربلند و پایدار باقی ماند، تکثیر شد و ادامه یافت. امروز همان نسل سرموضع در صفوف کانونهای شورشی برای پایان دادن به کار بقایای رژیم سوگند خوردهاند.
قتلعام مستمر
قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ بر اساس حکم خمینی برای نابودی مجاهدین صورت گرفت؛ اما این واقعه در همان سال به پایان نرسید، بلکه از آن زمان تا امروز، سران رژیم همچنان در حال اجرای حکم خمینی هستند.
پورمحمدی، از اعضای هیئت مرگ که دو سال پیش کاندیدای ریاستجمهوری رژیم بود، تأکید میکند که ما در وسط جنگ با مجاهدین هستیم و «ما هنوز با مجاهدین تصفیهحساب نکردهایم.»
قوانین جزایی رژیم و احکام بیدادگاههای رژیم همچنان از این حکم الهام میگیرند. اعدامهای پیدرپی اعضای مجاهدین که در یک سال گذشته به ۱۱ مورد رسیده، استمرار همان حکم است.
موج اعدامها در ماههای اخیر، شمار زیادی از جوانان شرکتکننده در قیامها را نیز در بر گرفته است.
این اعدامها که با نقض فاحش قوانین بینالمللی و حق دادرسی عادلانه صورت گرفتهاند، حقوق اساسی بشر و استانداردهای بشردوستانه را نادیده میگیرند و مهمترین محرک آنها نه پروندهٔ متهمان، بلکه نیاز مبرم رژیم به اعدام است.
از جامعهٔ جهانی میخواهم صلاحیت قضایی جهانی را برای محاکمهٔ مقامات مسئول قتلعام زندانیان سیاسی که همگی از مقامات رژیماند و توسط هیئت حقیقتیاب سازمان ملل شناسایی شدهاند، اعمال کند.
زمان آن است که شورای امنیت سازمان ملل دادگاهی برای محاکمهٔ مسئولان نقض حقوق بشر در ایران ـ از نسلکشی و جنایت علیه بشریت در سال ۶۷ تا کشتار معترضان در قیامهای آبان ۹۸، پاییز ۱۴۰۱ و دی ۱۴۰۴ ـ تشکیل دهد.
همهٔ دولتها را فرامیخوانیم که روابط تجاری و دیپلماتیک با رژیم را به توقف فوری اعدامها و آزادی همهٔ زندانیان سیاسی مشروط سازند و اطمینان حاصل کنند که هرگونه توافق بینالمللی با این رژیم شامل توقف الزامآور و قابلتأیید اعدامها باشد و رژیم را مجبور کنند تا به نمایندگان سازمان ملل اجازهٔ دسترسی بدون مانع به صدها زندان و شکنجه در سراسر کشور و زندانیان تحت شکنجه بدهد.
- برچسبها: حقوق بشر, رژیم ایران, سازمان مجاهدین, قتلعام۶۷
