پیام به کنفرانس در پارلمان استرالیا
بهمناسبت فرارسیدن سیوهشتمین سالگرد قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ و در پی افزایش اعدامهای سیاسی در ایران، کنفرانسی با موضوع وضعیت حقوقبشر در ایران، محکومیت اعدامها و حمایت از مبارزه مردم ایران برای آزادی و دموکراسی، روز چهارشنبه ۲۸ مرداد ۱۴۰۵(۱۹ اوت ۲۰۲۶) در پارلمان فدرال استرالیا برگزار شد.
شماری از نمایندگان و سناتورهای پارلمان فدرال استرالیا از احزاب مختلف، همچنین شخصیتهای سیاسی و حقوقبشری استرالیایی و نمایندگان جامعه ایرانیان، در این کنفرانس حضور داشتند.
این کنفرانس با پخش پیام ویدیویی مریم رجوی، آغاز شد. وی با اشاره به اسناد و شواهد مربوط به نقض گسترده حقوقبشر در ایران، از دولت استرالیا خواست با توجه به استمرار این نقضها، پرونده نقض حقوقبشر توسط رژیم ایران به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارجاع شود.
سپس دکتر فیل گلندنینگ، مدیر موسس سازمان «ادموند رایس» بینالمللی و رئیس پیشین شورای پناهندگان استرالیا، ضمن قدردانی از خانم رجوی به خاطر سالها تلاش و پایداری در دفاع از آزادی، دموکراسی و ارزشهای انسانی، حمایت خود را از مقاومت مردم ایران و طرح دولت انتقالی شورای ملی مقاومت ایران اعلام کرد.
در ادامه، راب میچل، رئیس کمیته دائمی صنعت، نوآوری و علوم پارلمان استرالیا، ضمن تشکر از جامعه ایرانیان برای استمرار فعالیتها و تلاشهای آنان در جهت انعکاس مسائل ایران، بر اهمیت حمایت از مردم ایران تأکید کرد و گفت دولت استرالیا و سیاستمداران این کشور در کنار آنان خواهند ایستاد و به حمایت خود ادامه خواهند داد.
سناتور پل اسکار، رئیس کمیته دائمی امتیازات پارلمانی از ایالت کوئینزلند و عضو حزب لیبرال، از دیگر سخنرانان این نشست بود. وی ضمن اعلام حمایت از طرح دهمادهای مریم رجوی و طرح دولت انتقالی پس از پایان حاکمیت دیکتاتوری مذهبی در ایران، بر ضرورت حمایت از مردم ایران تأکید کرد
سخنرانان این کنفرانس خواستار حسابرسی بینالمللی از سران رژیم و مسئولان و عاملان نقض گسترده حقوقبشر، کشتار و اعدام در ایران طی بیش از چهار دهه گذشته شدند.
متن پیام مریم رجوی به این جلسه را در زیر میخوانید:
مریم رجوی: ایران- از قتلعام ۶۷ تا اعدامهای امروز
اعضای محترم پارلمان و سنای استرالیا، هموطنان عزیز مقیم استرالیا!
از دیدار شما در این کنفرانس خوشوقتم. در شروع این کنفرانس، که بهمناسبت سیوهشتمین سالگرد قتلعام زندانیان سیاسی ایران برگزار شده، یاد شهیدان قتلعام سال ۱۳۶۷ را گرامی میداریم.
در تیرماه سال۱۳۶۷ خمینی بنیانگذار استبداد دینی در ایران، حکم قتلعام اعضای مجاهدین در زندانهای سراسر کشور را صادر کرد. او فرمان داد که زندانیان مجاهد «سرموضع» بهسرعت اعدام شوند. همان کسانی که بهرغم سالها شکنجه و آزار حاضر نشده بودند از مبارزه برای آزادی مردم ایران دست بردارند. سپس ۳۰ هزار نفر، که ۹۰ درصدشان از مجاهدین بودند، حلقآویز شدند.
کتاب جنایت علیه بشریت شامل تصاویر و نامهای ۵ هزار تن از مجاهدان قتلعام شده است.
ادامه الگوی قتلعام۶۷
چرا رژیم دست به این جنایت هولناک زد؟ زیرا سازمان مجاهدین خلق را تهدید اصلی برای بقای خود میدید و همچنان میبیند. زیرا از سرنگونی میترسید، و این ترسی است که تا به امروز نیز ادامه دارد.
در تمام ۳۸ سال گذشته، رژیم آخوندی، الگوی کشتار ۶۷ را حفظ کرده. هر بار به وحشیانهترین صورت مقاومتها و قیامهای مردم را سرکوب میکند. با اینهمه، مقاومت برای تغییر رژیم ادامه دارد. مردم پیدرپی قیام بهپا میکنند. کانونهای شورشی که بخشی از شبکه سازمانیافته مجاهدین در شهرهای ایران هستند، در یک ماه گذشته به ۲۰۰رشته عملیات ضداختناق در استانهای ایران دست زدهاند.
در ماههای اخیر ۹تن از اعضای مجاهدین اعدام شدهاند. دهها جوان دیگر هم که در قیام شرکت کرده بودند اعدام شدهاند. آنهادر دادگاههای رژیم با شجاعت اعلام میکنند که برای سرنگونی رژیم برخاستهاند. در آستانه اعدام، در درون زندان سرود جمعی میخوانند.
باید به سخنان مهدی خانکی عضو مجاهدین اشاره کنم. او ۲۶ساله و فارغالتحصیل حقوق بود که در ۳۱تیرماه حلقآویز شد. مهدی در یکی از آخرین نامههایش نوشت: «بهعنوان یک کانون شورشی از خاک اسیر میهنمان ایران برای آزادی، عدالت و رهایی ایران سوگند یاد میکنم».
مهدی و سایر اعدامشدگان، نمایندگان نسل جوان ایراناند که برای سرنگونی رژیم بهپا خاستهاند.
رژیم از شرایط جنگی که از ۱۵ماه پیش شروع شده، استقبال میکند. تا در پناه آن با دشمن اصلی خود که مردم و مقاومت ایران است، مقابله کند.
تنگنای مرگبار رژیم
رژیم حاکم در غوغای جنگ، همچنین تلاش میکند پوسیدگی بنیادی خود را بپوشاند. قدرتنمایی پوشالی او فریبکاری بزرگی است. یک نشانه تنگنای مرگبار رژیم بروز شکافهای عمیق در رأس حکومت است.
امروز در ایران، فقط کسانی طالب جنگاند که ادامه دیکتاتوری را میخواهند. از یک طرف رژیم حاکم و از طرف دیگر بازماندگان رژیم شاه. این جریان با بزرگنمایی و دروغهای رسانهیی به تلاش بیهوده برای بازگرداندن ایران به دیکتاتوری سلطنتی سرنگون شده قبلی تلاش میکنند. آنها هدف خود را احیای ساواک؛ سرویس مخفی شاه اعلام کردهاند. همان سرویسی که مسئول شکنجه و کشتار هزاران مخالف است. آنها سرکوب ملیتها و برقراری حکومت نظامی را از هدفهای خود اعلام کردهاند. اما مهمترین اثر سیاسیشان کمک به ادامه رژیم حاکم است.
کشوری که مردماش برای بهدست آوردن آزادی، بهای سنگینی مانند قتلعام سال۶۷ را میپردارند، نه دیکتاتوری کنونی را تحمل میکند نه به گذشته برمیگردد.
شورای ملی مقاومت ایران در این راستا، پرچم صلح و آزادی را بهاهتزاز درآورده است.
شورای ملی مقاومت که ائتلافی از مجاهدین و سایر گروههاست و از ۴۵سال پیش تأسیس شده،
خواست اکثر مردم ایران برای یک جمهوری دموکراتیک بر اساس جدایی دین و دولت و انتخابات آزاد را نمایندگی میکند.
خواست مقاومت ایران: توقف اعدامها
مقاومت ایران از سالها پیش یک جنبش دادخواهی قتلعام شدگان ۶۷ را پیش برده است.
مسعود رجوی رهبر مقاومت، از اولین هفتههای پس از شروع کشتار، احکام مخفی قتلعام و دستگیریهای گسترده برای کشتار را در تلگرامهایی برای دبیرکل متحد افشا کرد.
تحت تأثیر همین تلاشها مجمع عمومی ملل متحد سال گذشته برای اولین بار در قطعنامه خود موضوع قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ را مطرح ساخت.
در سال ۲۰۲۴ نیز جاوید رحمان گزارشگر ویژه ملل متحد در مورد حقوقبشر ایران با انتشار گزارش پراهمیتی درباره قتلعام سال۶۷، آن را جنایت علیه بشریت و نسلکشی توصیف کرد.
از جامعه جهانی و بهویژه از مجلسین استرالیا و دولت این کشور انتظار داریم مبتکر اقدامات مؤثر در برابر کشتار و اعدام در ایران شوند.
از جمله:
تحت تعقیب قرار دادن جنایتکاران حاکم بر ایران، توسط دولتها بر اساس اصل صلاحیت قضایی جهانی.
ارجاع پرونده قتلعام زندانیان سیاسی در سال۶۷ بهعنوان جنایت علیه بشریت و سایر جنایتهای بزرگ این رژیم علیه مردم ایران به شورای امنیت و گنجاندن توقف اعدامها در ایران بهعنوان خواست تمام مردم ایران در هر توافق بینالمللی.
- برچسبها: اعدام, حقوق بشر, سازمان مجاهدین, قتلعام۶۷
