غرب باید از قیام داخلی ایران حمایت کند
حاکمان ایران با بحران‌های فزاینده‌ای روبه‌رو هستند
مریم رجوی
۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶
شش ماه بعد از شروع جنگ با آمریکا، برخلاف تصویری که رژیم آخوندی ارائه می‌کند، بحران‌هایی که حاکمیت با آن روبه‌رو است، در حال فوران هستند. اقتصاد فروپاشیده‌ای که هیچ چشم‌اندازی برای مهار آن وجود ندارد، اعتراضات فزاینده اجتماعی برای تأمین حداقل نیازها و حقوق، مخاصمات جناح‌های درونی حاکمیت بر سر نحوه حفظ کنترل اوضاع و رهبری که اتوریته پدرش را ندارد، صرفاً شمه‌ای از هجوم بحران‌ها هستند.
دو ماه قبل، استنباط عمومی این بود که تفاهم‌نامه‌ای که به اذعان همه، از جمله مقامات سابق رژیم، منافع عالیه‌ای را تأمین می‌کرد، می‌تواند راه نفسی برای دیکتاتوری مذهبی حاکم باشد؛ اما آخوندها به‌وضوح آن را کنار زدند.
نه به این دلیل که منافع خود را تشخیص نمی‌دهند، بلکه به این دلیل که هیچ‌کس به اندازه آن‌ها شدت بحران‌ها و بن‌بست استراتژیکی را که در آن گیر کرده‌اند، تشخیص نمی‌دهد.
آخوندها برای بقای حکومت به‌غایت ضعیف‌شده خود، نیازمند ادامه سرکوب وحشیانه، صدور بحران و جنگ‌طلبی و گروه‌های نیابتی و تلاش برای دستیابی به سلاح هسته‌ای هستند.
بحران ایران تنها یک راه‌حل واقعی دارد: تغییر رژیم
بحران ایران تنها یک راه‌حل واقعی دارد: تغییر رژیم. اما این تغییر فقط توسط مردم به‌جان‌آمده ایران و مقاومت آن‌ها متصور است.
حتی برخی از مقامات ارشد، از جمله محمدباقر قالیباف، رئیس پارلمان، صراحتاً به چشم‌انداز قیام بعدی و این‌که با این روند، دوام نخواهند آورد، اذعان کرده‌اند.
موج بی‌سابقه اعدام‌های سیاسی مخالفان، مشخصاً اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران و جوانانی که در قیام دی‌ماه ۱۴۰۴ دستگیر شدند، در ماه‌های اخیر نیز بیش از آن‌که نشانه اقتدار باشد، بازتاب اضطراب حاکمیتی نگران نسبت به چشم‌انداز قیام بعدی با نقش کلیدی مقاومت است و مبین این است که چالش اصلی حکومت بیش از هر چیز به وضعیت داخلی و شکاف میان حاکمیت و جامعه مربوط است.
شرایط کنونی مستلزم بازنگری در مفروضاتی است که سال‌ها سیاست غرب را شکل داده‌اند. اگر ریشه بحران در داخل ایران است، واقع‌بینی حکم می‌کند که هر راهبرد مؤثر بر پویایی‌های داخلی ایران متمرکز باشد.
چنین راهبردی می‌بایست شامل افزایش هزینه سیاسی و حقوقی سرکوب، مقابله با شبکه‌های فرامرزی تروریسم و صدور افراطی‌گری آخوندها و شبکه‌های تأمین مالی سپاه پاسداران، نیروی اصلی سرکوب و ترور، حمایت از دسترسی آزاد ایرانیان به اطلاعات و ارتباطات و به‌رسمیت‌شناختن حق مردم ایران برای تعیین آینده سیاسی خود باشد. همچنین باید این واقعیت را بپذیرد که نیروهای سازمان‌یافته مخالف حکومت در هر گذار سیاسی آینده برای استقرار یک جمهوری دموکراتیک نقشی تعیین‌کننده ایفا خواهند کرد.
پرسش اصلی امروز این نیست که آیا راه‌حلی برای بحران ایران وجود دارد یا نه؛ پرسش این است که آیا دولت‌های غربی آماده‌اند از الگوهای ناکام گذشته عبور کنند و سیاستی را دنبال کنند که نه فرضیات دیروز، بلکه واقعیت‌های ایران امروز، مبنای آن باشد؟
- برچسب‌ها: رژیم آخوندی, مردم ایران, مریم رجوی, مقاومت ایران
