پیام مریم رجوی گرامیداشت روز کارگر ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵

چاره کار انقلاب برای برپایی یک جمهوری دموکراتیک  و نظمی نوین برای احقاق حقوق مردم ایران به ویژه زحمتکشان است

خواهران و برادران کارگر،
زحمتکشان و تهیدستان دلیری که چاره کار را در اعتراض و اعتصاب و انقلاب دیده‌اید!
روز جهانی کارگر را‌ به‌رغم همه مصائب و تیره‌روزی‌های حاکمیت ولایت فقیه به شما تهنیت می‌گویم.
در ۳۱ فروردین امسال، کارگر پیشتاز مجاهد محمد معصوم‌شاهی، کارگر فنی ۳۸ ساله به جرم شورش برای دفاع از حقوق حقه مردم ایران، توسط جلادان خامنه‌ای سر به‌دار شد. پیش از او صف طولانی کارگران و زحمتکشانی هستند که در میدان مبارزه رو در رو با رژیم ضدکارگری آخوندی، از جمله در قیام دی‌ماه ۱۴۰۴ با نثار جان، طبقه کارگر ایران را سربلند کردند.
اکنون رژیم همان‌گونه که جنگ را به فرصتی برای اعدام رزم‌آوران ارتش آزادی و جوانان شورشگر تبدیل کرده، از شرایط جنگی برای اخراج کارگران و سلب حقوق و آزادی‌هایشان سوءاستفاده می‌کند. با قطع اینترنت، انبوهی از کسب و کارها تعطیل و بسیاری شغل خود را از دست داده‌اند.
رژیم آخوندی برای بقای خود بخش بزرگی از اقتصاد کشور را تحت سلطه بیت خامنه‌ای و سپاه پاسداران صرف برنامه اتمی و ساختن موشک و پهپاد کرده و در این تاراج بزرگ، منابع ملی به یغما رفته است.
اما فراتر از همه آن‌ها، مهم‌ترین دارایی ایران یعنی کار و زحمت بی‌دریغ طبقه کارگر آماج غارت و بهره‌کشی ضدانسانی آخوندها قرار گرفت. این دردهای عمیق که سیمای جامعه کارگری ایران در سال‌های حاکمیت ولایت فقیه است، امسال ابعاد دهشتناکی به خود گرفته است. نرخ تورم از ۵۰ درصد عبور کرده و نرخ‌های ۸۰، ۱۰۰ و حتی ۱۲۰درصدی در راه است. معوقات مزدی طولانی‌ مدت، غول گرانی و سفره‌های خالی، معیشت اکثریت کارگران را به فروپاشی کشانده است. ادامه این روزگار تباه و تاریک دیگر قابل تحمل نیست. چاره کار انقلاب برای برپایی یک جمهوری دموکراتیک با نفی هر گونه دیکتاتوری اعم از مذهبی یا دیکتاتوری سلطنتی و با نظمی نوین برای احقاق حقوق مردم ایران به‌ویژه زحمتکشان است.
در این شرایط اسارت‌بار که حاکمیت ولایت فقیه با اختناق، اعدام، گرانی‌، غارت، بی‌خانمانی و جنگ، هر روز زندگی کارگران را در هم می‌کوبد، زحمتکشان صلح و آزادی می‌خواهند. شورای ملی مقاومت این پرچم را برافراشته و شورشگران در سراسر میهن برای آن در نبرد هستند.
عموم کارگران، کشاورزان، زحمتکشان و بی‌ثبات‌کاران، از دستفروشان تا کولبران، سوخت‌بران، رانندگان، پیک‌های موتوری، کارگران پروژه‌یی، اخراج شدگان و بیکاران را به به حمایت از کانون‌های شورشی و ارتش آزادی فرا می‌خوانم.