بازگشت تحریمهای سازمان ملل علیه ایران و پایان امتیازدهی
مریم رجوی از از سرگیری تحریمهای سازمان ملل علیه ایران استقبال کرد و بار دیگر تأکید کرد که هرگونه سیاست مماشات با ملاها باید پایان یابد. به گفته رهبر شورای ملی مقاومت ایران، رژیم از درآمدهای نفتی برای تأمین مالی جنگ استفاده کرده است.
بازگشت تحریمهای بینالمللی. تصمیم اخیر سازمان ملل متحد برای بازگرداندن اقدامات تنبیهی علیه برنامه هستهای ایران، گامی مهم در عرصه بینالمللی است. «بازگشت سریع» قطعنامههایی را که از زمان توافق هستهای ۲۰۱۵، زمانی که جامعه بینالمللی تصمیم گرفت فشار را در ازای تعهداتی برای محدود کردن غنیسازی اورانیوم کاهش دهد، متوقف شده بودند، دوباره فعال کرده است. مریم رجوی از این بازگشت به موضع سختگیرانه استقبال کرد و استدلال کرد که تحریمها باید بدون استثنا اعمال شوند و هرگونه امکان دور زدن باید مسدود شود.
ده سال گشودگی و سوءاستفاده. اشاره مستقیم به توافق جامع هستهای (برجام) است که در ژوئیه ۲۰۱۵ در وین بین ایران و قدرتهای جهانی امضا شد. این توافق تعلیق تدریجی تحریمهای سازمان ملل و اقتصادی را در ازای محدودیتهای سختگیرانه بر فعالیتهای هستهای ایران فراهم میکرد. به گفته رجوی، تهران از آن سالها نه برای ارتقای مردم خود، بلکه برای تقویت دستگاه سرکوبگر خود، دامن زدن به درگیریهای منطقهای، تأمین مالی شبهنظامیان و پیگیری مخفیانه برنامههای نظامی سوءاستفاده کرد.
تشدید بحران داخلی
با اختصاص درآمدهای نفتی به اهداف نظامی و ژئوپلیتیکی، وضعیت مردم بدتر شد. تورم، بیکاری، کاهش ارزش پول و افزایش فقر در دهه گذشته همراه بوده و نارضایتی و بیاعتمادی به نهادها را عمیقتر کرده است. رجوی تأکید کرد که مردم ایران اکنون در یک وضعیت اضطراری اجتماعی زندگی میکنند، که نشانهای از شکست استراتژی گفتگو با تهران است.
پیامی از گسست. به گفته رهبر شورای ملی مقاومت، پایان امتیازدهی نقطه عطفی را نشان میدهد: “راه حل نهایی، تغییر رژیم توسط مردم ایران است.” او معتقد است که مقاومت دیگر نباید به عنوان یک جرم، بلکه به عنوان یک حق شناخته شده در برابر قدرتی که به عنوان “قدرت ترور و قتل عام” تعریف میشود، تلقی شود.
تاریخچه مختصر تحریمها
اولین تحریمهای سازمان ملل علیه ایران به سال ۲۰۰۶، پس از گزارش آژانس بینالمللی انرژی اتمی مبنی بر نقض تعهدات شفافیت، برمیگردد. در سالهای بعد، قطعنامههای بیشتری تصویب شد که صادرات اسلحه را محدود، فعالیتهای بانکی را مسدود و بخشهای انرژی را هدف قرار میداد. با توافق ۲۰۱۵، بسیاری از این اقدامات به حالت تعلیق درآمد و دورهای از گفتگو و سرمایهگذاری آغاز شد. نقطه عطف در سال ۲۰۱۸ فرا رسید، زمانی که ایالات متحده تصمیم گرفت به طور یکجانبه از توافق خارج شود و تحریمهای یکجانبه را دوباره اعمال کند. از آن زمان، تنشها تشدید شده و به تصمیم فعلی برای بازگرداندن قطعنامههای اولیه سازمان ملل منجر شده و به چرخه ده ساله مصالحهای که هرگز به طور کامل رعایت نشده بود، پایان داده است.
- برچسبها:تروریسم, حقوق بشر, شورای ملی مقاومت ايران, مریم رجوی
