زندانی سیاسی

تاریخ ایران در گیرودار لحظه خطیری است که برآیند روندهای طولانی پنج دهه گذشته است.

این رژیمی است که از آغاز تا امروز فقط با کشتار سرپا مانده است؛ از اعدام‌های گسترده سال۶۰، تا قتل‌عام ۳۰‌هزار زندانی سیاسی در سال ۶۷ و تا کشتار قیام‌آفرینان در ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱

از جانب یک مقاومت غرقه به‌خون صحبت می‌کنم که بیش از صدهزار تن از اعضایش توسط استبداد دینی به شهادت رسیده‌اند. طرح ما برای آینده، یک ایران بدون اعدام و شکنجه است

درود بر زندانیان سیاسی در زندان‌های قرچک و اوین که در گرامی‌داشت سمیه رشیدی با شعارهای «مرگ بر خامنه‌ای و مرگ بر دیکتاتور» خروشیدند که «سمیه بیمار، او هم شده سربدار».

آزادی هر گروگان که در زندان آخوندها است خواست همه است. اما در چنین مبادله‌یی هیچ‌گاه نباید اجازه داد که سیاست فرانسه، گروگان شانتاژ آخوندها شود؛ چرا که در این صورت باعث تشویق گروگان‌‌گیری...

سه‌شنبه‌های نه به اعدام؛ نماد زنده‌یی از اراده مردم برای پایان‌ دادن به ظلم و رسیدن به آزادی، دموکراسی و عدالت است.

درود بر خواهر عزیزم مجاهد صدیق و پاکباز شهرزاد مرشدی که دربرابر رژیم ضدبشری و زن‌ستیز آخوندها، زنی مقاوم و انتخابگر بود

خانم مریم رجوی با استقبال از قطعنامه گفت نقض فزاینده حقوق‌بشر و بی‌اعتنایی رژیم به قطعنامه‌های ملل متحد، ضرورت ارجاع پرونده به شورای امنیت و قرار گرفتن سردمداران رژیم در برابر عدالت را مضاعف می‌کند

نقض حقوق‌بشر جنگی است که هر روز همه جنبه‌های زندگی فردی، اجتماعی، فکری و فرهنگی ایران را مورد تهاجم قرار می‌دهد.